Czwartek, 28 Styczeń 2021 r. ,   Radomira, Walerego

Starcie zębów

   2
Na materiale paleoodontologicznym można zaobserwować stopień starcia powierzchni koron zębowych. W archeologicznych populacjach dieta była głównym powodem atrycji zębów. Spożywany dawniej pokarm był twardy lub zawierał pył kamienny z żaren. Taka struktura substancji poddawanych obróbce w jamie ustnej doprowadzała do ścierania zębów, a zwłaszcza powierzchni żujących koron. Zmiany te należeć mogą do grupy zjawisk degeneracyjnych, ale również często świadczą o pewnego rodzaju patologii toczącej się w jamie ustnej. 

Utrata tkanek zęba nie musi oznaczać jedynie próchnicy ( Krężołek 1995; Arnold i in. 2007; Lukacs 2007). Według teorii zgięcia zębowego, siły żucia i parafunkcje w regionie nadmiernej okluzji mogą eksponować jeden lub więcej zębów na różnorodne przeciążenia, w rejonie połączenia szkliwno-zębinowego ( Jańczuk 1981). Wyróżnia się następujące procesy m. in.: demastykacje, tj. ubytki zębowe związane z żuciem i miażdżeniem pokarmu (dotyka to przede wszystkim ludzi stosujących dietę wegetariańską, spożywających zdrowe, ale jednocześnie niezwykle szorstkie pokarmy). Atrycja polega na kontakcie zęba z zębem. Tu określa się stopień starcia i łączy się go z oceną wieku osobnika. 

Taki rodzaj ubytku tkanki zębów obserwowany jest jako rezultat połykania, mowy oraz podnoszenia i dźwigania ciężarów ( Moss 1998). Resorpcja może być procesem fizjologicznym (resorpcja korzeni zębów mlecznych) lub patologicznym. Jej cechą jest utrata tkanek zęba w wyniku aktywnego funkcjonowania komórek zębotwórczych. Do efektów patologicznych tym przypadku dochodzi podczas urazu, obecności torbieli ( Moss 1998). Atrycje zębowe zdarzają się najczęściej na okluzywnych i siecznych powierzchniach zębów ( trących o siebie podczas procesów przeżuwania i połykania). Zwiększona ruchomość zębów wewnątrz kieszonek zębowych jest powodem dostrzegalnych zmian w ich morfologii (spłaszczenie powierzchni siecznych i żucia) z upływem czasu. 

Zaobserwowano, że dorosły współczesny człowiek w ciągu 40 lat życia traci ok.1 cm długości łuku zębodołowego w wyniku atrycji. Podczas tego procesu (utraty integralnego kontaktu między najbliższymi powierzchniami zębów) zanik wysokości korony przez ścieranie powierzchni żucia, jest naturalnie toczącym się zjawiskiem fizjologicznie przeistaczającym kość wyrostka zębodołowego (Arnold i in.2007; Lukacs 2007). Dowiedziono, że stopień atrycji we współczesnych społecznościach jest znacznie mniej nasilony niż w historycznych populacjach szkieletowych, u których odzwierciedlał destruktywne zjawiska patologiczne (Hillson 1996). 

Starcie koron zębowych przestaje być zjawiskiem fizjologicznym, w momencie, gdy staje się niezwykle gwałtownym i ostrym procesem docierającym zasięgiem aż do samej kości wyrostka. Patologiczne starcie zębów to ważny wskaźnik rozmaitych parafunkcji czy też działania czynników przeciążeniowych, czego następstwem jest oprócz zmiany kształtu zębów i wielkości zęba, obnażenie zębiny, obniżenie wysokości zwarcia, zmiana rysów twarzy. Patologiczne starcie jest zazwyczaj większe u mężczyzn niż u kobiet ( Jańczuk 1981). Korelacja miedzy rozległym starciem zębów, próchnicą i schorzeniami przyzębia nie jest jeszcze w pełni wyjaśniona i zrozumiała. 

Specyficzny problem stanowi samo ustalenie przyczynowości zmian w przyzębiu populacji archeologicznych, u których brak pozostałości tkanek miękkich ( Arnold i in. 2007). Badania prowadzone w ciągu ostatnich lat pozwoliły na rozpoznanie wielu czynników ryzyka będących powodem chorób przyzębia. Są to m. in.: elementy dysfunkcjonalne, łączące się z zaburzeniami okluzji statycznej i dynamicznej narządu żucia oraz nieprawidłowymi nawykami żucia. Uważa się, że obustronny model żucia równomiernie stymuluje przyzębie i podobne ?zużycie? zębów po obu stronach łuku zębowego (Panek i in. 2003). Zaobserwowano, że hipofunkcja zębów pozbawia dziąsło brzeżne pobudzenia i mechanicznego oczyszczania przez przyjmowane pokarmy, korzystnie wpływając na odkładanie płytki nazębnej i powstawanie stanów zapalnych dziąsła ( Panek i in. 2003).


Współczesna medycyna stwarza ogromne możliwości wczesnego diagnozowania zmian nowotworowych oraz wdrożenia najbardziej skutecznych terapii, dzięki którym rokowania chorego są coraz lepsze niż jeszcze kilka lat temu u pacjentów z podobnymi dysfunkcjami. Z jednej strony, wydaje się, że w...
Ból zęba, rwący, przenikliwy sprawia, że odechciewa się wszystkiego. Wówczas pochłaniamy garściami rozmaite tabletki przeciwbólowe. Korzystamy z nich zawsze wtedy, gdy zawodzi wszystko inne. Byleby nie skazać się na wizytę u stomatologa, który zaleci zaawansowane leczenie, polegające...
Wiele osób nie zdaje sobie sprawy, jak dużo jest czynników ryzyka rozwoju zmian nowotworowych. Tak bardzo skoncentrowani są oni na zaspokajaniu doraźnych przyjemności, że nie przyjmują do wiadomości, jak niektóre z nich mogą negatywnie wpłynąć na powstanie poważnej choroby....